მან სიცოცხლე შეიყვარა სხვისთვის ( 2)
ოჯახი ეს ერთი მთლიანობაა. თუნდაც ერთი წევრის დაკაგვის მერე ჩნდება შეუვსებელი სიცალიერის გრძნობა და ტკივილი... გოგონამაც დაკარგა მამა, რომელიც მისთვის იყო გმირი, მეგობარი, რომელთანაც უსასრულოდ შეეძლო საუბარი.... ვინ არის მამა? ფარი , რომელიც სანამ შენს გვერდითაა, სანამ ცოცხალია გიცავს ცხოვრების სირთულეებისგან და ყველა ტკივილს გაცილებს თავიდან, მაგრამ ის აღარ იყო...დარჩა 13 წლის გოგონა მეგობრის გარეშე, რის შემდეგაც ის გაერიყა ყველას და ჩაიკეტა თავის სამყაროში...რა უნდა ქნას გოგონამ ? ვინღა დაიცავს მას? მარტო დარჩენილმა როგორ გაუმკლავდეს ამ ტკივილს, მამის დაკარგვით გამოწვეულ ტკივილს... მიატოვა საუბარი, ღიმილი და გრძნობების გამოხატვა...მეგობრებიც დაკარგა გოგონამ , ვერვინ გაუგო მის ტკივლის, ის ყველას თავს არიდებდა, გარდა ერთისა ... ის ერთი იყო ვინც არასდროს საუბრობდა, მაგრამ ყოველთვის ყურადღებით ისმენდა გოგონას საუბარს და ყოველ მის სიტყვას ინახავდა , ყოველ მის ტკივილს და ცრემლს . ეს იყო პატარა დღიური, რომელიც გოგონას ცხოვრების განუყოფელი ნაწილი გახდა. დღე დღეს მისდევდა ... ასე გადიოდა დრო , ყველაფერი იცვლებოდა , მაგრამ გოგონას ტკივილი უცვლელი რჩებოდა და ადამიანს , რომლის დაკარგვას ვერ ეგუებოდა ყოველ დღე წერილს სწერდა:
,, მამაა... მამიკოო შენ ხომ აქ ხარ ჩემს გვედით... მამა ხომ გენატრები და ხომ ფიქრობ ჩემზე?... მა მე ძალიან მენატრები , რომ ამბობენ დრო ყველა ტკივილს თან წაიღებსო , მაა ჩემი ტკივილი რომ არ წაიღო, ის სულ თან დამყვება, სადაც არ უნდა წავიდე. დღე არ გავა შენზე რომ არ ვიფიქრო... მამა შენ მე მიმატოვე , დედა და დაიკო დატოვე. რატომ? იცი რა საშინელებაა იმაზე ფიქრი , რომ სამუდამოდ დაკარგე და ვერასდროს შევძლებ შენს ნახვას , შენს ჩახუტებას , შენთან საუბარს... მთელ ჩემ სიცოცხლეს დავთმობდი , ერთხელ მაინც , რომ შემეძლოს შენი ნახვა, ჩახუტება, შენი ხმის გაგონება, შენი ღიმილის ნახვა... ერთხელ მაინც მამა , სულ ერთხელ მამიკო...მამა შენს გარეშე მე რა გავაკეთო? მე არ მაქვს ძალა ვიზრუნო დედიკოზე და ჩემს დაზე. არ უნდა დაგეტოვებინეთ , ასე არ შეიძლება ...სად გაქრა შენი დაპირება? ხომ ამბობდი, რომ მუდამ ჩემს გვერდით იქნებოდი, დამიცავდი ,როცა უნივერსიტეტში ჩავაბარებდი გამაცილებდი ხოლმე სასწავლებელში , ლექციების მერე კი ჭიშკართან დამხვდებოდი და ერთად წავიდოდით სახლში. სად გაქრა ეს სიტყვები? მამა მიყვარხარ და მენატრები... შენ მუდამ ჩემს გულში იქნები , მაგრამ ვერ გპატიობ , რომ წახვედი... იცი რა ძნელია როცა დედიკოს ტირილი მესმის , მინდა მივიდე გულში ჩავიკრა და ვუთხრა ყველაფერი კარგად იქნება, ამის მაგივრად მე მას ზურგს ვაქცევ , გავდივარ სხვა ოთახში და მასთან ერთად ვტირი ჩუმად... ეს უსამართლობაა მამაა შენ ჩვენ გვერდით უნდა იყო..."
,, მამაა... მამიკოო შენ ხომ აქ ხარ ჩემს გვედით... მამა ხომ გენატრები და ხომ ფიქრობ ჩემზე?... მა მე ძალიან მენატრები , რომ ამბობენ დრო ყველა ტკივილს თან წაიღებსო , მაა ჩემი ტკივილი რომ არ წაიღო, ის სულ თან დამყვება, სადაც არ უნდა წავიდე. დღე არ გავა შენზე რომ არ ვიფიქრო... მამა შენ მე მიმატოვე , დედა და დაიკო დატოვე. რატომ? იცი რა საშინელებაა იმაზე ფიქრი , რომ სამუდამოდ დაკარგე და ვერასდროს შევძლებ შენს ნახვას , შენს ჩახუტებას , შენთან საუბარს... მთელ ჩემ სიცოცხლეს დავთმობდი , ერთხელ მაინც , რომ შემეძლოს შენი ნახვა, ჩახუტება, შენი ხმის გაგონება, შენი ღიმილის ნახვა... ერთხელ მაინც მამა , სულ ერთხელ მამიკო...მამა შენს გარეშე მე რა გავაკეთო? მე არ მაქვს ძალა ვიზრუნო დედიკოზე და ჩემს დაზე. არ უნდა დაგეტოვებინეთ , ასე არ შეიძლება ...სად გაქრა შენი დაპირება? ხომ ამბობდი, რომ მუდამ ჩემს გვერდით იქნებოდი, დამიცავდი ,როცა უნივერსიტეტში ჩავაბარებდი გამაცილებდი ხოლმე სასწავლებელში , ლექციების მერე კი ჭიშკართან დამხვდებოდი და ერთად წავიდოდით სახლში. სად გაქრა ეს სიტყვები? მამა მიყვარხარ და მენატრები... შენ მუდამ ჩემს გულში იქნები , მაგრამ ვერ გპატიობ , რომ წახვედი... იცი რა ძნელია როცა დედიკოს ტირილი მესმის , მინდა მივიდე გულში ჩავიკრა და ვუთხრა ყველაფერი კარგად იქნება, ამის მაგივრად მე მას ზურგს ვაქცევ , გავდივარ სხვა ოთახში და მასთან ერთად ვტირი ჩუმად... ეს უსამართლობაა მამაა შენ ჩვენ გვერდით უნდა იყო..."
.....................................................................
Комментарии
Отправить комментарий